شطرنج در فرهنگ ایران
خصوصیات شطرنج با نظام اجتماعی ایرانیان دوران ساسانی و پیش از آن هماهنگی جالبی دارد، از جمله روح سلحشوری و به ویژه ترتیب آرایش سپاهیان به دو رده پیاده نظام در جلو و سواران مرکب از اسب، فیل و ارابه در عقب آن. مهم تر از آن اهمیتی خاص قائل شدن برای شاه بود، که در واقع شاه همه چیز در فر و شکوه او خلاصه می شده است. بنابر این با توجه به آنچه گفته شد و با جمع بندی عواملی که شرح آن ها گذشت یعنی با در نظر گرفتن قدمت بیشتر اسناد تاریخی ایران، تحلیل اصطلاح های علم شطرنج بر پایه اصول دانش زبان شناسی و هماهنگی شطرنج با فرهنگ اجتماعی ایران، می توان پذیرفت که این هنر، چنانکه امروز متداول و مطلوب جهانیان می باشد، فن تکامل یافته ای با سابقه ای دو هزار ساله است، که بدون تردید از ایران سر برآورده است، به شهادت اسناد تاریخی ایرانیان در دوران پیش از اسلام برای پایه گذاری شطرنج گام های اساسی بر داشته اند. بعد از اسلام تا قرن 16 م، ایرانیان در گسترش شطرنج تلاشی پر ارج داشته اند، و بعد از آن نیز همانند سایر علوم و فنون به عنوان هدیه ای نفیس و پر بها، تقدیم جهان غرب شده است.
